W Zakładzie Górniczym Sobieski w Jaworznie zakończono głębienie szybu „Grzegorz”, co może być jedną z ostatnich tego typu inwestycji w polskim górnictwie. Uroczystość odbyła się 13 lipca 2026 roku, a Stanisław Tokarski, przewodniczący rady nadzorczej Południowego Koncernu Węglowego, podkreśla, że to ostatni nowy szyb w Jaworznie.
Tokarski zaznacza, że budowa nowych szybów może być jeszcze rozważana w spółkach wydobywających węgiel koksowy, takich jak JSW, ale w kopalniach węgla energetycznego raczej nie. Podkreśla również, że obecne zasoby węgla w regionie mogą wystarczyć na potrzeby energetyczne do końca funkcjonowania zakładu, przewidzianego na lata 2045-2050.
Zakończenie inwestycji przyniesie korzyści w postaci obniżenia kosztów wydobycia w ZG Sobieski. Tokarski wskazuje, że docelowo, po zamknięciu starych wyrobisk w Jaworznie, eksploatacja będzie się koncentrować na trzech ścianach, co ma umożliwić produkcję na poziomie 4-4,5 mln ton węgla rocznie. Oczekuje, że osiągnięcie wymaganych niskich kosztów wydobycia będzie możliwe do roku 2029.
Różnice w kosztach wydobycia węgla w różnych kopalniach determinują geologiczne uwarunkowania regionu. Tokarski wskazuje na potrzebę ściślejszej współpracy między kopalniami węglowymi a sektorem energetycznym, co mogłoby przyspieszyć restrukturyzację branży.
Wyzwania dla polskiej energetyki wiążą się również z rynkiem mocy, którego obecne regulacje kończą się w 2028 roku. Tokarski sugeruje ostrożność w przechodzeniu na gaz w energetyce z powodu związanych z nim ryzyk. Zamiast tego proponuje zrównoważoną strategię wykorzystania zarówno gazu, jak i bloków węglowych.
Przyszłość polskiej energetyki może wymagać nowych mechanizmów wsparcia dla jednostek pracujących w ograniczonym zakresie czasowym, aby efektywnie zarządzać zasobami i zachować stabilność systemu elektroenergetycznego.
Dodaj komentarz