Ostatnie wydarzenia we Francji, ukazywane w mediach jako potencjalna rewolucja, wywołały debatę na temat paniki moralnej i jej wpływu na postrzeganie rzeczywistości. Wielu obawia się, że obecne starcia mogą oznaczać koniec Francji, a nawet całej Europy. Jednak historia i badania wskazują, że rzeczywistość może być inna.
Socjolog Jan Radomski, ekspert w zakresie strajków i ruchów społecznych, nawiązuje do koncepcji paniki moralnej opisanej przez brytyjskiego socjologa Stanleya Cohena w latach 70. Cohen analizował, jak media i opinia publiczna w Wielkiej Brytanii reagowały na konflikt między subkulturami modsów i rockersów w latach 60. Wówczas wydarzenia te, pomimo swojej lokalnej skali, zostały przerysowane przez media, prowadząc do społecznej histerii i działań rządowych.
Dzisiejsze wydarzenia we Francji nie są zaskoczeniem w kontekście tamtejszej polityki. Protesty przeciw reformom, czy działania radykalnych grup, jak chociażby winiarze wysadzający budynki, są tradycją francuskiego oporu. Atakowanie urzędów czy ratuszy jest symbolem niezgody społecznej.
Jednak panika moralna potęguje się, gdy media stawiają imigrantów w roli wroga, który rzekomo niszczy Europę. Takie przedstawienie sytuacji służy ekstremistycznym grupom politycznym, które zyskują na podtrzymywaniu strachu. Amplifikacja dewiacji, jak nazywał to Cohen, może prowadzić do realnych napięć społecznych, kiedy stygmatyzowane grupy tracą poczucie przynależności.
Obecne media, napędzane przez algorytmy, przyczyniają się do eskalacji emocji poprzez shown sensational content. W sieci krążą często spreparowane materiały, które podtrzymują atmosferę zagrożenia, mimo że sytuacja jest bardziej złożona.
Konsekwencje paniki moralnej bywają groźne, prowadząc do wzmożonej kontroli społecznej i utraty zaufania do rzeczywistych zagrożeń. Przed poddaniem się wizji upadku warto zadać pytanie o to, kto zyskuje na strachu, a kto jest jego ofiarą.
Dodaj komentarz