Prezydent Karol Nawrocki wciąż rozważa decyzję dotyczącą ratyfikacji traktatu z Wielką Brytanią, podpisanego przez premiera Donalda Tuska i Keira Starmera 27 maja w bazie Northolt. Traktat ten, określany jako kluczowy dla relacji polsko-brytyjskich, zakłada współpracę w zakresie wojskowości, przemysłu zbrojeniowego i cyberbezpieczeństwa, a także ma na celu odstraszanie Rosji.
Podczas wizyty w Szwajcarii prezydent Nawrocki został zapytany o swoje plany dotyczące ratyfikacji porozumienia. Zaznaczył, że musi najpierw zapoznać się z dokumentem. Słowa prezydenta wywołały reakcję premiera Tuska, który zaznaczył, że nie wierzy, by prezydent mógł blokować traktat, co według niego wzmocniłoby bezpieczeństwo Polski.
Donald Tusk wyraził w rozmowie z TVN24 zdziwienie, że dokument wzmacniający bezpieczeństwo mógłby być blokowany. Podkreślił, że byłoby to politycznie ryzykowne dla prezydenta, zwłaszcza po wcześniejszym sporze dotyczącym programu SAFE, który również dotyczył kwestii obronności.
Premier odniósł się także do zarzutów o niewystarczające informowanie Kancelarii Prezydenta o przygotowywanym traktacie. Podkreślił, że to rząd odpowiada za przygotowanie dokumentów międzynarodowych, a prezydent wchodzi do procesu na końcowym etapie.
Z Kancelarii Prezydenta padły zarzuty o braku wcześniejszej informacji o negocjowanej treści traktatu, co rzecznik Rafał Leśkiewicz uznał za polityczne działania premiera mające na celu kreowanie narracji o rzekomych wątpliwościach prezydenta.
Rzecznik MSZ, Paweł Wroński, przekonywał, że Kancelaria Prezydenta była informowana na bieżąco, a pakiet dokumentów przekazano przed wizytą prezydenta w Londynie w styczniu. Dodatkowo w marcu zorganizowano spotkanie eksperckie, przekazując ostateczny tekst traktatu po posiedzeniu Rady Ministrów.
Minister Tomasz Siemoniak również zabrał głos, mówiąc, że traktat był znany od dawna i jeśli prezydent ma zastrzeżenia co do jego podpisania, powinien je jasno wyrazić, by uniknąć działania przeciwko interesom Polski.
Traktat z Wielką Brytanią obejmuje m.in. pogłębienie współpracy wojskowej oraz wzajemną pomoc w przypadku napaści zbrojnej, co podkreśla konieczność wzmacniania wschodniej flanki NATO. Aby traktat został w pełni wdrożony, wymagana jest jego ratyfikacja przez parlament i prezydenta. Toczący się spór rzuca cień na współpracę między kluczowymi organami państwowymi, co niektórzy obserwatorzy uznają za szkodliwe dla bezpieczeństwa i stabilności kraju.
Dodaj komentarz