Jordański archeolog Mohammad Waheeb twierdzi, że rozwiązał długotrwały spór dotyczący dokładnego miejsca chrztu Jezusa. Badania archeologiczne prowadzone przez sześć lat na wschodnim brzegu Jordanu oraz analiza starożytnych map wskazują na biblijną Betanię jako miejsce tego kluczowego wydarzenia opisanego w Nowym Testamencie.
Chrzest Jezusa w Jordanie jest jednym z ważniejszych wydarzeń biblijnych, które od wieków stanowiło przedmiot debaty wśród historyków, biblistów i archeologów. Choć rzeka Jordan, przepływająca przez dzisiejszą Jordanię oraz Izrael i Palestynę, zawsze była uznawana za miejsce chrztu, dokładna lokalizacja – wschodni czy zachodni brzeg – pozostawała nieustalona.
Można znaleźć wzmianki w Biblii mówiące, że „w owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu i został ochrzczony przez Jana w Jordanie”. Niemniej jednak nie określają one jednoznacznie, po której stronie rzeki to się wydarzyło.
Ostatnie odkrycia rzuciły nowe światło na tę kwestię. Archeolog Waheeb z Uniwersytetu Haszymidzkiego w Jordanii twierdzi, że jego badania dowodzą, iż miejsce chrztu Jezusa znajduje się około ośmiu kilometrów na północ od Morza Martwego, na wschodnim brzegu Jordanu, w miejscu znanym jako Betania.
Podczas sześcioletnich wykopalisk archeologicznych odnaleziono pozostałości wczesnochrześcijańskich kościołów, basenów chrzcielnych oraz kaplic modlitewnych, które jednoznacznie sugerują, że ten obszar był centrum kultu chrześcijańskiego już w pierwszych wiekach naszej ery.
Oprócz znalezisk archeologicznych, Waheeb odwołuje się do opisów wczesnych pielgrzymów oraz starożytnych map. Pielgrzym z Bordeaux w 333 roku opisywał chrzest na wschodnim brzegu, a podobne wzmianki znalazły się w pismach pielgrzyma Teodozjusza w 530 roku. Waheeb także podkreśla znaczenie mapy z Madaby z VI wieku, która rozróżnia dwie lokalizacje – Betanię i Betabarę – po różnych stronach rzeki. Jego zdaniem, historyczne pomyłki w interpretacji tych miejsc stały się źródłem wielowiekowych różnic zdań wśród badaczy.
Tym samym, praca Waheeba może przyczynić się do zakończenia sporu, który przez wieki dzielił środowiska naukowe, oraz dostarcza nowego wglądu w interpretację kluczowego wydarzenia biblijnego.
Dodaj komentarz