Aleksander Butiagin, rosyjski archeolog zatrzymany na początku grudnia 2025 roku w Polsce, odzyskał wolność w wyniku wymiany więźniów. Równocześnie, dzięki temu porozumieniu, na wolność wyszedł również polski dziennikarz Andrzej Poczobut, przetrzymywany na Białorusi.
Butiagin po powrocie do Rosji udzielił wywiadu propagandowej telewizji RT, gdzie opowiedział o swoim pobycie w areszcie. Sytuację określił jako monotonną i mało przyjemną. Jak zaznaczył, był traktowany jedynie formalnie, a jego pobyt miał charakter polityczny, z czego nie krył rozczarowania. Krytykował także europejskie środowisko naukowe za zbyt słabą reakcję na jego zatrzymanie, chociaż docenił listy w swojej obronie napisane przez niektórych naukowców.
Archeolog opisywał warunki panujące w areszcie jako „spartańskie”. Podkreślał utrudniony dostęp do higieny osobistej i ograniczoną możliwość opuszczania celi. Pomimo trudności cieszy się, że znalazł się na liście wymiany więźniów. Jego przypadek postrzega jako zły precedens, obnażający, jak polityka wpływa na świat nauki.
Zatrzymanie Aleksandra Butiagina przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego miało miejsce na prośbę ukraińskich służb, które oskarżały go o nielegalne wykopaliska i zniszczenie obiektu dziedzictwa narodowego na Krymie. W marcu 2026 roku Sąd Rejonowy w Warszawie podjął decyzję o jego ekstradycji do Ukrainy. Prawnicy Butiagina zapowiadali zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w tej sprawie.
Oswobodzenie Butiagina pokazuje, jak napięte mogą być relacje międzynarodowe w kontekście nauki i polityki. Jego zatrzymanie stało się elementem większej gry dyplomatycznej, z której zagadnienia mają szersze implikacje dla międzynarodowych stosunków.
Dodaj komentarz