Viktor Orbán, odchodzący premier Węgier, ogłosił, że nie obejmie mandatu parlamentarnego w nowo utworzonym Zgromadzeniu Narodowym. To pierwszy raz od 1990 roku, kiedy Orbán nie będzie zasiadał w parlamencie. Decyzję tę umotywował tym, że mandat zdobyty jako główny kandydat platformy Fidesz-KDNP uznaje za należący do partii, a nie do niego osobiście.
Orbán oświadczył na Facebooku, że w obecnej sytuacji jego obecność jest bardziej potrzebna w reorganizacji obozu nacjonalistycznego niż w parlamencie. W swoim przemówieniu wygłoszonym do sympatyków 12 kwietnia, jeszcze przed ogłoszeniem pełnych wyników wyborczych, Orbán przyznał, że jego partia utraciła możliwość rządzenia. Wyniki wyborów, ogłoszone 18 kwietnia, potwierdziły przewagę opozycji i okazały się jeszcze bardziej korzystne dla niej, niż przewidywano.
Uznanie swojej porażki przez Orbána uznawane jest za jeden z kluczowych momentów wyborczych. Politolog Dominik Héjj podkreślił, że tym ruchem Orbán rozładował napięcia w kraju, gdzie spekulowano, że Fidesz może kwestionować wyniki wyborów.
W wywiadzie dla węgierskiego programu „Patriota”, Orbán otwarcie wyznał, że przegrana była dla niego zaskoczeniem. Przyznał, że choć wydawało mu się, iż zwyciężą, teraz czuje ból i pustkę. Z jego słów wynika, że kampania opozycji była bardziej przekonująca, co wymaga jego zdaniem całkowitej odnowy prawicy węgierskiej.
Porażka Fideszu, który przez lata dominował na węgierskiej scenie politycznej, jest istotnym wydarzeniem nie tylko wewnętrznie, ale także w kontekście międzynarodowej polityki Węgier. Orbán był jednym z najbardziej rozpoznawalnych liderów europejskiej prawicy, często wywołującym kontrowersje swoimi decyzjami. Jego decyzja o wycofaniu się z czynnej polityki parlamentarnej otwiera nowy rozdział w historii Węgier.
Dodaj komentarz