Ukraińskie siły zbrojne od początku kwietnia przeprowadzają skuteczne ataki na rosyjskie porty naftowe, powodując istotne straty w eksporcie ropy. Straty, oszacowane na co najmniej 1,75 miliarda dolarów, wynikają z uderzeń w kluczowe terminale takie jak Primorsk, Ust-Ługa nad Bałtykiem, Noworosyjsk nad Morzem Czarnym i terminal na Krymie. Primorsk, odpowiedzialny za 22% rosyjskiego eksportu ropy, utracił część pojemności magazynowej, co spowodowało utknięcie tankowców w Zatoce Fińskiej.
Noworosyjsk, gdzie celem ataków był terminal Szescharis, zmuszony był do czasowego wstrzymania przeładunków. Podobne działania były prowadzone w okupowanej Teodozji na Krymie. Ataki te uderzają w kluczowe źródło dochodów Kremla, przyczyniając się do ograniczenia możliwości finansowania działań wojennych przez Rosję. Tymon Pastucha z Polskiego Instytutu Spraw Zagranicznych zauważa, że ataki te są częścią strategii Kijowa, zmierzającej do ograniczenia sprzedaży ropy.
Zmieniające się ceny surowców, a także częściowe zwolnienia z amerykańskich sankcji umożliwiły Moskwie uzyskanie dodatkowych środków finansowych. W wyniku konfliktu w Zatoce cena rosyjskiej ropy wzrosła powyżej 100 dolarów za baryłkę, co jest sytuacją niespotykaną od dekady. Analityk European Council on Foreign Relations, dr Szymon Kardaś, zauważa, że choć ataki na infrastrukturę naftową powodują znaczące straty dla Rosji, Moskwa nie pozostaje bierna i podejmuje działania naprawcze.
Rosyjskie porty, po tymczasowych wyłączeniach, stopniowo wznawiają działalność, co umożliwia częściowe zrekompensowanie strat. Port w Noworosyjsku wciąż działa poniżej normalnej przepustowości, ale stopniowo przywraca zdolności eksportowe. W dłuższej perspektywie Moskwa może zdołać zminimalizować straty dzięki wzmożonemu eksportowi po okresach ataków.
Dr Kardaś ostrzega, że ataki mogą w przyszłości zakłócić dostawy produktów ropopochodnych do Europy, w tym paliw lotniczych oraz surowej ropy. Szczególnie wrażliwym punktem jest ropociąg kazachski kończący się w Noworosyjsku, który może zostać dotknięty w przyszłości.
Uderzenia te, chociaż stanowią istotne utrudnienia dla rosyjskiej gospodarki, wpływają także na sytuację geopolityczną i bezpieczeństwo energetyczne Europy. Przyszłość polityki eksportowej Rosji w dużej mierze zależy od stabilności sytuacji na Bliskim Wschodzie i decyzji dotyczących sankcji.
Analitycy zauważają, że presja na rosyjski eksport ropy wpisuje się w dążenia europejskie do ograniczenia możliwości finansowania przez Rosję działań wojennych. Jednakże, przedłużający się kryzys w regionie może paradoksalnie sprzyjać stabilizacji finansowej Moskwy, jeśli utrzyma się wysokie ceny ropy.
Alez’ ta Ukraina wygrywa dziesia,tym razem!