Seria fałszywych alarmów bombowych zakłóciła ruch lotniczy w Europie, wymuszając zmiany tras i interwencje lotnictwa wojskowego. Dochodzenia prowadzone przez służby kilku krajów koncentrują się na ustaleniu źródła gróźb. Wśród podejrzeń przewija się hipoteza działalności prokremlowskiej, jednak odpowiedzialność za incydenty nie została oficjalnie potwierdzona.
Według „Financial Times”, część europejskich służb uważa, że za alarmami mogą stać prokremlowscy aktywiści lub grupy hakerskie. Szczegóły śledztwa wskazują na wcześniejsze incydenty oraz ślady sugerujące możliwe zaangażowanie Rosji. Kluczowym pytaniem pozostaje, czy działania te były inicjowane lub wspierane przez rosyjskie służby specjalne.
Reuters poinformował, że groźby wpłynęły na kilkadziesiąt rejsów lotniczych w Europie. Przykładowo, samolot Aer Lingus z Dublina do Rzymu został skierowany do francuskiej bazy w Évreux i eskortowany przez myśliwce. Podobne działania podjęły bułgarskie siły powietrzne, sugerując skoordynowaną akcję.
Eurocontrol przedstawiła statystyki mówiące o 35 rejsach objętych groźbami bombowymi na początku listopada, co na poziomie europejskiej sieci lotniczej nie spowodowało opóźnień. Pomimo tych danych, indywidualne lotniska, takie jak Warszawa-Modlin, doświadczyły poważnych zakłóceń w ruchu.
W niektórych wiadomościach z pogróżkami pojawiła się nazwa rosyjskiego ruchu „Męskie Państwo”, wcześniej uznanego w Rosji za organizację ekstremistyczną. Założyciel ruchu, Władisław Pozdniakow, zaprzeczył jego powiązaniom z alarmami, wskazując na potencjalne podszywanie się pod ten ruch w celu zmylenia dochodzenia.
Dodatkowe groźby tego typu skierowane były także do europejskich mediów, na przykład RTÉ i bułgarskiej Nova TV. Ewakuacja i przerwanie programów były konieczne z uwagi na poważne w treści groźby. Całe zajścia wywołały obawy związane z możliwą próbą agresji hybrydowej w Europie.
Kontekst międzynarodowy i wcześniejsze działania Rosji wskazują na wzorzec działań destabilizacyjnych, obejmujących m.in. sabotaż i cyberataki. Choć dokumenty Unii Europejskiej rzucają światło na tego rodzaju zagrożenia, obecnie brak jednoznacznych dowodów wskazujących na bezpośrednią odpowiedzialność Rosji za listopadowe incydenty.
Fake alarmy, mimo że nie prowadzą do odkrycia materiałów wybuchowych, wywołują znaczące konsekwencje logistyczne i emocjonalne. Obciążają system bezpieczeństwa, dezorganizują podróże i osłabiają poczucie bezpieczeństwa pasażerów. Specjaliści podkreślają, że tego rodzaju działania, choć niekoniecznie skoordynowane na poziomie państwowym, mogą być taktyką destabilizacji wymagającą niewielkich środków przy znaczącym wpływie na infrastrukturę.
Dodaj komentarz