Reforma dotycząca asystencji osobistej, która miała stanowić jeden z kluczowych kroków w polityce społecznej, napotyka na poważne przeszkody legislacyjne. Niedawne posiedzenie sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny nie przyniosło oczekiwanych zmian w projekcie ustawy, co wywołuje obawy o przyszłość tego ważnego wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami.
Krytyka dotyczy między innymi odrzuconej poprawki o waloryzacji stawek dla asystentów, która miałaby wymagać nowelizacji całego aktu prawnego. To rodzi pytanie o skalę problemów administracyjnych, jakie mogą się pojawić. Kolejna uwaga związana jest ze sceptycznym podejściem do czasowego rozszerzenia grona uprawnionych do świadczenia usług asystenckich bez wysokich wymagań doświadczenia, które mogłoby pomóc w fazie wprowadzania systemu.
Innowacyjnym, lecz kontrowersyjnym rozwiązaniem ma być wprowadzenie trójstronnych kontraktów dla asystentów, które przypominają raczej umowę zlecenia niż umowę o pracę. Brak długoterminowych perspektyw zawodowych może zniechęcać do podejmowania pracy w tej roli, co z kolei grozi brakami kadrowymi. Towarzyszą temu cięcia wydatków budżetowych na przyszły rok, co jeszcze bardziej pogarsza sytuację. Eksperci obawiają się, że obniżenie nakładów może pozbawić usługi aż 8 tysięcy osób.
Równoległym tematem pozostaje brak podobnego systemu wsparcia dla seniorów, co w innych krajach uznawane jest za standard. Obecna sytuacja może wywoływać wątpliwości konstytucyjne, wobec braku równości w dostępie do usług opieki.
Kwestia asystencji osobistej została jeszcze bardziej skomplikowana przez początkowo ogłoszoną rezygnację z programu współpracy z organizacjami pozarządowymi, co wywołało falę krytyki i prowadziło do szybkiej zmiany decyzji i przywrócenia części funduszy dla tych organizacji.
W tle tych wydarzeń, równolegle toczą się prace nad ustawą o instrumentach wspieranego podejmowania decyzji, która ma znieść instytucję ubezwłasnowolnienia, wprowadzając bardziej personalizowane formy wsparcia. Propozycja ta spotyka się z umiarkowanym optymizmem jako niezbyt kosztowna, a jednocześnie istotna z punktu widzenia godności osób z niepełnosprawnościami.
Pomimo obietnic o przełomie w zakresie wsparcia, obecne działania władz każą się zastanowić nad rzeczywistą intencją i skutecznością wdrażanych reform.
Dodaj komentarz