2 maja to dzień, który w Polsce obchodzi się jako Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Tego dnia ulice miast i miasteczek przyozdobione są w biało-czerwone barwy, które odzwierciedlają jedność i patriotyzm Polaków oraz ich bogatą historię. Kolory na fladze są nieprzypadkowe: biały pas symbolizuje orła z polskiego godła, a czerwony – tarczę herbową. Białe barwy to także znak czystości i dobra narodu, podczas gdy czerwone odzwierciedlają majestat i odwagę dawnych władców Polski.
Flaga Polski towarzyszy narodowi podczas najważniejszych wydarzeń historycznych, zarówno tych radosnych, jak i smutnych. Istnieją określone zasady wywieszania flagi. Mamy dwa rodzaje flag państwowych: prostokątną biało-czerwoną oraz flagę z godłem na białym pasie, którą mogą wykorzystywać jedynie oficjalne przedstawicielstwa za granicą, cywilne lotniska i samoloty, kapitanaty portów oraz polskie statki na morzu jako banderę.
Barwy narodowe różnią się od flagi państwowej – nie są zdefiniowane proporcjonalnie, jednak szerokość obu pasów musi być równa i podlegają ochronie prawnej w Polsce. Po raz pierwszy biel i czerwień pojawiły się w kontekście państwowym podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja w 1792 roku. Oficjalnie barwy narodu ustanowiono w 1831 roku, a wygląd flagi w proporcjach 5:8 przyjęto w II Rzeczypospolitej po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku.
Dzień Flagi ustanowiono w 2004 roku, aby Polacy mogli wywieszać flagę nie tylko w święta państwowe, ale także w zwykłe dni, zawsze z należytym szacunkiem. Data 2 maja nie jest przypadkowa – w czasach PRL był to dzień zdejmowania flagi po Święcie Pracy, wynikający z zakazu obchodzenia rocznicy Konstytucji 3 Maja. Obecnie 2 maja to także Dzień Polonii i Polaków za Granicą, co dodatkowo podkreśla wymiar jedności narodowej.
q99h4y