Napięcia między USA a Iranem przybierają na sile po nowych deklaracjach ze strony prezydenta USA Donalda Trumpa. Przywódca Stanów Zjednoczonych zapowiedział w piątek, że zamierza „zdobyć cały pył nuklearny” z Iranu, odnosząc się do 440 kilogramów wzbogaconego uranu, który rzekomo znajduje się pod zniszczonymi instalacjami nuklearnymi na terenie Iranu. Celem amerykańskich działań miało być ułatwienie negocjacji nuklearnych między obu krajami.
Mimo tych zapowiedzi, brak jest oficjalnych potwierdzeń ani ze strony władz Iranu, ani Chin, ani USA. Prezydent Trump na platformie Truth Social określił otwarcie Cieśniny Ormuz jako gest wobec Chin, podkreślając bliskie relacje między Pekinem a Teheranem. Rzeczywistość potwierdza zresztą 25-letnia umowa strategiczna pomiędzy tymi krajami, która ma kluczowe znaczenie dla gospodarki Iranu, objętego sankcjami.
Zarówno strona irańska, jak i amerykańska wskazują na trudną atmosferę prowadzenia rozmów. Po atakach na irańskie instalacje nuklearne przez USA i Izrael, które miały miejsce w czerwcu 2025 roku, w Iranie pozostało około dwóch ton wzbogaconego uranu. Trump oświadczył, że Teheran zgodził się na jego wywiezienie oraz na bezterminowe zawieszenie programu jądrowego, czemu zaprzeczają przedstawiciele Iranu. Mohammad Bagher Ghalibaf, przewodniczący irańskiego parlamentu, stanowczo odrzucił możliwość przekazania wzbogaconego uranu Stanom Zjednoczonym.
Wiceszef irańskiego MSZ, Saeed Khatibzadeh, oświadczył, że Teheran nie jest gotowy na rozpoczęcie nowej rundy negocjacji z Waszyngtonem, oskarżając go o nieustępliwość w kwestiach kluczowych. Przyjacielskie gesty pomiędzy Iranem a USA pozostają więc ograniczone, a dalsze rozmowy są na razie nieokreślone.
Obserwatorzy sytuacji przypominają również o niedawnym wprowadzeniu 10-dniowego zawieszenia broni w Libanie, które spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem w Bejrucie. Jeszcze nie ustalono, gdzie i kiedy odbędzie się kolejna runda rozmów irańsko-amerykańskich. Dotychczasowe rozmowy w Islamabadzie zakończyły się bez przełomu, co podkreśla trudności związane z osiągnięciem porozumienia. Pakistan, jako mediator, wciąż odgrywa znaczącą rolę w całym procesie, lecz impas wydaje się trwać. Sytuacja pozostaje napięta, a dalsze wydarzenia w regionie mogą przynieść nieprzewidywalne konsekwencje.
Dodaj komentarz