Media obiegły zdjęcia z niszczeń we Francji, wzbudzając pytania o ich rzeczywisty charakter. Dla prawicowych mediów to zwiastun końca Europy, ale czy te reakcje nie są przesadzone? Jan Radomski, socjolog zajmujący się protestami i ruchami społecznymi, pomaga zrozumieć tę dynamikę poprzez pojęcie paniki moralnej, spopularyzowane przez brytyjskiego socjologa Stanleya Cohena.
Cohen w latach 70. opisał zjawisko, w którym media i społeczeństwo wyolbrzymiają zagrożenia, kreując wrogów publicznych. Przykładem była panika wokół konfliktu subkultur w Wielkiej Brytanii, jak modsi i rockersi. Choć zdarzenia nie odbiegały od wcześniejszych starć młodzieżowych, doprowadziły do surowych reakcji władz.
Podobnie w latach 80. i 90. w USA wybuchła panika satanistyczna, gdzie ani jedno zgłoszenie o rytualnej przemocy nie znalazło potwierdzenia. Przykład małżeństwa Kellerów, niesłusznie skazanych za wykorzystywanie dzieci, pokazuje, jakie mogą być skutki nieuzasadnionych obaw.
Obecne francuskie protesty, często przedstawiane jako agresywne działania imigrantów, wpisują się w historyczny kontekst prób przemocy jako formy wyrażania politycznego sprzeciwu. Od lat 60. francuscy rolnicy, członkowie ruchu żółtych kamizelek czy konserwatywni rolnicy otwarcie protestowali przeciwko polityce rządu.
Media kreują dziś imigrantów na głównego winowajcę, co jest częścią większej narracji paniki moralnej. Cohen wskazuje, że w takich sytuacjach media nie tylko relacjonują wydarzenia, ale wpływają na społeczne postrzeganie zagrożeń. To prowadzi do stygmatyzacji i może osłabić więzi społeczne.
Współczesność dodatkowo komplikują media społecznościowe, gdzie algorytmy promują najbardziej emocjonalne treści. Zdjęcia generowane przez sztuczną inteligencję czy dane wyrwane z kontekstu stają się częścią dezinformacyjnej sieci.
Panika moralna ma swoje niezaprzeczalne konsekwencje. Zwiększa kontrolę nad społeczeństwem, co może paradoksalnie szkodzić tym, którzy najgłośniej krzyczą o zagrożeniu. Dlatego warto krytycznie podejść do medialnych doniesień, zastanowić się, kto czerpie z niej zyski i dlaczego strach jest stale podsycany.
Dodaj komentarz