Po stu dniach działalności nowego składu Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) widać wyraźnie, że instytucja ta nie jest gotowa na konfrontację z problemami praworządności w Polsce. KRS, będąca w znacznej mierze w sojuszu z Ministrem Sprawiedliwości Waldemarem Żurkiem, wydaje się poruszać po kruchym lodzie, unikając pełnego wdrażania zasad praworządności, co szkodzi odbudowie systemu sądownictwa. Nowa Rada rozpoczęła swoją działalność pod przewodnictwem neosędziego Zbigniewa Kapińskiego, którego rolę jako I prezesa SN minister Żurek wielokrotnie podważał. Pierwsze posiedzenie Rady poprowadził Kapiński, mimo że zgodnie z ustawą to I prezes SN powinien zwołać takie zebranie. Fakty te ukazują niekonsekwencje w działaniu KRS i sugerują, że formalności i przepisy są wybiórczo ignorowane. Próby przywrócenia praworządności, takie jak ogłoszenie wakatów na wyższe stanowiska sędziowskie po długiej przerwie, są przedstawiane jako sukcesy, które jednak nie przynoszą realnych zmian systemowych. Brak efektywnej kontroli i możliwości odwołania decyzji KRS do Sądu Najwyższego, uznanej przez Trybunał Sprawiedliwości UE za niesąd, dodatkowo komplikuje sytuację. W związku z tym podejmowane są działania, które nie gwarantują trwałości i legalności w procesie wyłaniania sędziów. Ugrupowania sędziowskie, takie jak Iustitia, wspierają te działania, co w efekcie prowadzi do dalszej destabilizacji polskiego systemu sądownictwa. W obliczu decyzji sądowych oraz wyroków TSUE, które uznają działalność izby SN za nielegalną, KRS staje przed dylematem. Brak przejrzystości i niespójne działania przyczyniają się do krytyki, a sama Rada musi zmierzyć się z zarzutami o niezgodność działań z obowiązującymi przepisami prawnymi. Wysiłki reformatorskie muszą zostać skoordynowane i kompleksowe, aby móc przywrócić wiarę w system sądownictwa wolny od politycznych wpływów. W przeciwnym razie, wszelkie deklaracje odbudowy praworządności mogą pozostać jedynie pustym frazesem.
Dodaj komentarz