Ograniczenie finansowania nadwykonań przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) dla kosztownych świadczeń, takich jak diagnostyka obrazowa i endoskopia, wywołało falę niepokoju w świecie medycyny. To decyzja, która staje się pierwszym wyraźnym dowodem na to, że trudna sytuacja finansowa Funduszu zaczyna wpływać na dostępność świadczeń dla pacjentów.
NFZ zdecydował, że od 1 kwietnia za wykonanie niektórych procedur ponad limit będzie płacić jedynie 50-60% ich wartości. Choć teoretycznie badania pozostają nielimitowane, w praktyce może to oznaczać, że placówki medyczne będą musiały ograniczyć ich wykonywanie, by nie ponosić strat.
Jak zaznacza Jakub Kosikowski, rzecznik prasowy Naczelnej Izby Lekarskiej, obecne działania rządu kłócą się z przyjętą Strategią Rozwoju Polski do 2035 roku, która zakłada m.in. reformę ochrony zdrowia. Wprowadzone ograniczenia oddalają realizację kluczowych celów strategii, takich jak odwrócenie piramidy świadczeń, która polega na przeniesieniu ciężaru opieki na poziom lekarza rodzinnego.
Eksperci podkreślają, że ograniczenie finansowania diagnostyki może skutkować opóźnieniem w zaawansowanym leczeniu, prowadząc do hospitalizacji pacjentów w ciężkim stanie, co zwiększy koszty systemu. Ryzyko to podkreśla Łukasz Kozłowski z Federacji Przedsiębiorców Polskich, wskazując, że diagnostyczne pobyty w szpitalach mogą powrócić, co dodatkowo obciąży system.
Decyzja NFZ o cięciach wynika z pogłębiającej się luki finansowej. Szacuje się, że Funduszowi brakuje około 22 mld zł na pokrycie wszystkich zobowiązań do końca roku. Rosnące wydatki są wynikiem m.in. wzrostu kosztów podstawowych badań i ustawowego mechanizmu podwyżek wynagrodzeń minimalnych w ochronie zdrowia.
Finansowe problemy NFZ wpływają na sytuację szpitali, których zadłużenie gwałtownie rośnie. Zadłużenie publicznych placówek medycznych wzrosło z 21,3 mld zł w III kwartale 2023 roku do 27,7 mld zł w III kwartale 2025 roku. Szczególnie niepokojący jest wzrost zobowiązań wymagalnych.
Kolejnym wyzwaniem są opóźnienia w realizacji kluczowych projektów, jak rozwój Krajowej Sieci Onkologicznej i Kardiologicznej, które miały poprawić jakość leczenia. Problemy z finansowaniem mogą podważyć sens całej reformy, co potwierdzają słowa prof. Roberta Gila i prof. Marka Gierlotki, którzy zwracają uwagę na brak odpowiednich mechanizmów w planach Ministerstwa Zdrowia.
Sytuacja wymaga pilnych rozwiązań, ale restrykcje budżetowe i polityczne obawy związane z przyszłorocznymi wyborami ograniczają możliwości działania. Długofalowe cele strategii pozostają odległe, a system ochrony zdrowia w Polsce koncentruje się na doraźnym ograniczaniu wydatków, co może odbywać się kosztem pacjentów.
Dodaj komentarz