Wpływ wysokości opłat na wyniki inwestycji jest ogromny, szczególnie w kontekście oszczędności emerytalnych. Wielu inwestorów koncentruje się na potencjalnych zyskach, nie zdając sobie sprawy, że efekt procentu składanego odnosi się nie tylko do zysków, ale i do opłat. To sprawia, że instytucje finansowe zatrzymują dla siebie znaczną część dochodów, co szczególnie dotyka przyszłych emerytów. Analizy wskazują, że po 40 latach nawet niewielkie opłaty kumulują się do dużych kwot.
Przyjrzyjmy się przykładom z innych krajów. Szwecja, która opiera system emerytalny na funduszach indeksowych z niskimi opłatami, jest wzorem, który Polska mogłaby naśladować. Wysokie opłaty urastają do rangi problemu, którego przemysł finansowy unika. Historia funduszy indeksowych pokazuje, że były one początkowo niechętnie przyjmowane przez branżę. Pierwszy fundusz stworzony przez Johna Bogle’a w 1976 roku, Vanguard, przez lata zmagał się z oporem środowiska.
Dane przedstawione przez prof. Burtona Malkiela w 2013 roku pokazują, że dochody z opłat funduszy inwestycyjnych w Stanach Zjednoczonych wzrosły bardziej niż same aktywa, co znaczy, że fundusze nie dzieliły się zyskami z klientami. Dopiero wzrost popularności funduszy indeksowych, takich jak Vanguard, zmusił fundusze aktywnie zarządzane do obniżania opłat.
W Polsce duża część aktywów funduszy inwestycyjnych również nie jest aktywnie zarządzana, mimo że fundusze te pobierają wysokie opłaty. Badania prof. Tomasza Miziołka i dra Artura Trzebińskiego wskazują, że około 60% aktywów nie jest zarządzane aktywnie, co tworzy pole do obniżenia opłat.
Warto zwrócić uwagę na szwedzki system, gdzie opłaty w funduszach indeksowych wynoszą zaledwie 0,07%. W Polsce, nawet w nowoczesnych rozwiązaniach jak PPK, opłaty mogą być wyższe z powodu dodatkowych kosztów. Znana maksyma Johna Bogle’a mówi, że w inwestowaniu zarabia się na tym, za co się nie płaci – to kluczowy argument przemawiający za funduszami indeksowymi dla długoterminowych inwestorów.
Legendarny inwestor Warren Buffett sam wybrał inwestycje w fundusze indeksowe dla żony, podkreślając ich bezpieczeństwo i potencjał. Ostatecznie, jeśli koszty zarządzania aktywami przewyższają zyski z zarządzania aktywnego, przyszli emeryci nie powinni niepotrzebnie płacić za te usługi.
Przyszłość rynku kapitałowego oraz zabezpieczenie emerytalne coraz bardziej zdają się wskazywać na konieczność reformy w kierunku funduszy indeksowych. Zmienność rynków i losowy charakter stóp zwrotu tylko dodatkowo wzmacniają ten argument.
Dodaj komentarz