28 lutego Izrael i USA zaatakowały Iran, co doprowadziło do zamknięcia strategicznej cieśniny Ormuz. To wydarzenie spowodowało poważne zakłócenia w międzynarodowych dostawach ropy naftowej oraz skroplonego gazu ziemnego (LNG), w szczególności z rejonu Zatoki Perskiej. Katar, drugi co do wielkości eksporter LNG na świecie, odczuł dotkliwe skutki tych działań. Z powodu ograniczonego dostępu do cieśniny, katarskie statki transportujące gaz były zmuszone szukać alternatywnych tras.
W kontekście Polski, Orlen długo oczekiwał na dostarczenie gazu z Kataru. Statek Al Kharsaah, po raz czwarty przybywający do polskiego gazoportu, dostarczył około 120 mln m3 gazu. Wyjątkowość tej dostawy polega na pokonanej trasie – jednostka przemierzyła Kanał Sueski i cieśninę Bab al-Mandab, unikając dłuższej i bardziej niebezpiecznej drogi wokół Afryki. Wybór tej trasy wiąże się z niebezpieczeństwami w regionie, w tym z możliwymi atakami ze strony Huti, wspieranego przez Iran ruchu uznawanego za organizację terrorystyczną.
Podróż Al Kharsaah przez Kanał Sueski i przystanek w Ceucie przed dalszą drogą przypominają o ryzykach związanych z transportem LNG w tej części świata. W lutym doszło do krótkiej odwilży w regionie, co umożliwiło statkowi bezpieczne przepłynięcie. Jednakże wcześniejsze ataki na statki w rejonie, jak ten na rosyjski metanowiec Arctic Metagaz na Morzu Śródziemnym, zwiększają świadomość zagrożeń związanych z transportem morskich ładunków.
Choć w obecnym momencie w Ras Laffan nie ma aktywnie załadujących statków do Polski, a port jest w dużej mierze pusty, dostawa Al Kharsaah podkreśla skomplikowane warunki, w jakich realizowane są międzynarodowe kontrakty na LNG. Przyszłość dalszych dostaw katarskiego gazu do Polski pozostaje niepewna, co czyni Polskę w znacznym stopniu zależną od importu LNG z USA.
Dodaj komentarz