Świadczenie wspierające stanowi nowoczesne narzędzie w polityce społecznej, które ma na celu pomoc określonej grupie osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. Co miesiąc Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) przekazuje środki na konto beneficjentów, co znacząco wspiera budżet m.in. osób niepełnosprawnych. Każdego roku dochodzi do waloryzacji wysokości świadczenia, które wynosi od 792 zł do 4,3 tys. zł. Kwotę tę otrzymać można bez względu na aktualne dochody i inne pobierane świadczenia emerytalne. Aby stać się beneficjentem, wymagane jest złożenie wniosku przez internet, jednak można to zrobić za pośrednictwem pełnomocnika, który zadba o wszystkie formalności. Od 1 stycznia 2026 roku znacząco poszerzono grupę odbiorców tego wsparcia — świadczenie stało się dostępne dla osób, które wcześniej nie kwalifikowały się z racji zbyt niskiej punktacji. Teraz ZUS uwzględnia także osoby z wynikami pomiędzy 70 a 77 punktami. Wysokość przyznawanego świadczenia zależy od stopnia potrzeby pomocy w codziennych czynnościach, takich jak mycie się, ubieranie czy spożywanie posiłków. Zasady przyznawania świadczenia są tak skonstruowane, że im wyższa punktacja przyznana przez komisję oceniającą, tym wyższe wsparcie finansowe (od 40 proc. do 220 proc. renty socjalnej). Rząd na bieżąco analizuje działanie ustawy o świadczeniu wspierającym. Ministerstwo rodziny zapowiedziało, że trwają prace nad dalszym rozwijaniem projektu i wprowadzeniem go do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów. Zgodnie z harmonogramem, do końca 2026 roku projekt powinien trafić pod obrady rządu, a następnie do prac parlamentarnych.
Dodaj komentarz