Polska, jak wiele innych krajów, stoi w obliczu wyzwań związanych z ewolucją działań charytatywnych w erze mediów społecznościowych. Przykładem tego jest postać Piotra Artura Hancke, znanego jako Łatwogang, który na TikToku zgromadził 3,2 miliony obserwujących. Wykorzystując swoją popularność, zorganizował serię zbiórek charytatywnych, które poruszyły miliony, ale także wzbudziły dyskusje na temat ich długoterminowych skutków.
Łatwogang zasłynął zbiórką 282 milionów złotych na leczenie dzieci chorych na raka. Jego działania pokazały siłę społeczności internetowych, ale również uwydatniły luki w systemowym wsparciu zdrowotnym w Polsce. Jedna z jego późniejszych akcji miała na celu zebranie 12 milionów złotych na leczenie ośmioletniego Maksa, cierpiącego na dystrofię mięśniową Duchenne’a, chorobę wymagającą kosztownej terapii genowej. Jednak kontrowersje wywołały nie tylko koszty leczenia, ale i jego skuteczność, której nie potwierdziła Europejska Agencja Medyczna, choć zatwierdziła ją amerykańska FDA.
Nie mniej emocji wywołała akcja dla kilkuletniej Mai, cierpiącej na mięsaka kości. Łatwogang ogłosił, że jeśli jej profil na TikToku zdobędzie milion obserwujących, przebiegnie 24 maratony w 24 dni. Cel ten, mimo szlachetności, prowokuje do refleksji nad wpływem mediów społecznościowych na młode pokolenie. Raporty wskazują, że młodzież częściej czerpie informacje z platform takich jak TikTok niż z tradycyjnych mediów, co może prowadzić do powierzchownej wiedzy na temat finansowania systemu zdrowotnego.
Współczesne badania pokazują, że wiele dzieci i młodzieży marzy o karierze influencerów. W USA 57% młodych osób z pokolenia Z chciałoby być influencerami. Tego rodzaju aspiracje są w dużym stopniu kształtowane przez media społecznościowe, które często promują treści oddzielające młodzież od realiów życia społecznego i gospodarki.
Analizując te zjawiska, pojawia się pytanie, czy długofalowa popularność takich akcji nie podważa zaufania do systemowych rozwiązań. Wielu obawia się, że pokolenie wychowane na TikToku może zaniedbać znaczenie podatków i finansowania publicznego, co z kolei wpłynie na jakość usług publicznych. W rzeczywistości, żeby lepiej zrozumieć wagę tej problematyki, potrzebna jest szersza debata społeczna, obejmująca tematykę edukacji finansowej i obywatelskiej.
Przykład Łatwoganga wskazuje również na globalny trend w kierunku działań pozasystemowych, które z jednej strony pokazują solidarność społeczną, ale z drugiej mogą prowadzić do umocnienia przekonania, że państwo jako instytucja jest mniej istotne. Warto zastanowić się, jak te dynamiczne zmiany wpłyną na postrzeganie ról obywatelskich w nadchodzących latach i kultywować wartości, które promują zdrowe społeczeństwo z solidnymi fundamentami państwowymi.
Dodaj komentarz