Francuska scena polityczna ponownie znalazła się w centrum uwagi mediów, które relacjonują napięcia uliczne jako potencjalną rewolucję. Dla niektórych komentatorów sytuacja ta stanowi zapowiedź nie tylko końca Francji, lecz także całej Europy. W rzeczywistości te dramatyczne doniesienia można wytłumaczyć zjawiskiem znanym jako panika moralna, które było analizowane przez brytyjskiego socjologa Stanleya Cohena. Cohen w latach 70. skupił się na badaniu paniki moralnej, opisując, jak media i społeczeństwo wyolbrzymiają pewne zagrożenia. Jednym z jego przykładów był konflikt między subkulturami modsów i rockersów w latach 60. w Wielkiej Brytanii. Mimo że wydarzenia te nie były nadzwyczajne, wywołały masową histerię i konkretne działania ze strony państwa. Podobnie było w USA w latach 80. i 90. podczas „paniki satanistycznej”, która doprowadziła do nieuzasadnionych oskarżeń i kar. W przypadku Francji gwałtowne starcia nie są nowością. Od dawna są częścią tamtejszej kultury politycznej i sposobem na wyrażanie niezadowolenia społecznego. Pożary ratuszy czy protesty przeciw reformom już wcześniej przyciągały uwagę, lecz obecna sytuacja została przedstawiona przez niektórych jako efekt działań imigrantów. Cohen zauważał, że panika moralna potrzebuje jasno określonego „wroga”, a media często podsycają te obawy, projektując rzeczywistość, którą same potem relacjonują. Dzisiaj filarem są algorytmy mediów społecznościowych, które premiują emocjonalne treści, co utrudnia wyważenie rzeczywistych zagrożeń. Ponadto nieprecyzyjne informacje i dezinformacja stają się powszechniejsze. Przykładowo, generowane przez sztuczną inteligencję zdjęcia mogą fałszywie przedstawiać skalę przemocy. Ostatecznie panika moralna, choć przemijająca, niesie długofalowe konsekwencje, prowadząc do wzrostu kontroli społecznej i stygmatyzacji grup. To również część procesu, który zwiększa przestrzeń dla politycznej manipulacji, gdzie niektóre grupy zyskują na podsycaniu strachu. Zanim uwierzymy, że Francja rzeczywiście płonie, warto zastanowić się, komu i dlaczego zależy na podtrzymywaniu tej narracji.
Dodaj komentarz