System Starship/Super Heavy z powodzeniem wystartował z kompleksu Starbase w południowym Teksasie, kontynuując misję, która oznacza istotny krok naprzód dla SpaceX. Czternasta misja w pełni zintegrowanego systemu kosmicznego zakończyła się sukcesem, z potwierdzeniem osiągnięcia orbity okołoziemskiej przez górny stopień Ship 41. Wysokość lotu wyniosła około 276 km nad powierzchnią Ziemi, co stanowi ważne osiągnięcie biorąc pod uwagę suborbitalny charakter wcześniejszych lotów.
Misja ta była wyjątkowa nie tylko z powodu orbitalnego lotu, ale także za sprawą wykorzystania Starshipa do wyniesienia na orbitę 26 satelitów Starlink V3. To pierwszy raz, kiedy system użyto do umieszczenia operacyjnego ładunku na orbicie. Podczas startu, wszystkie elementy zadziałały zgodnie z planem – od oddzielenia obu stopni po manewr powrotny dolnego stopnia Super Heavy, znanego jako Booster 21, który wodował w Zatoce Meksykańskiej. Pomimo że nie udało się go odzyskać, jako że eksplodował po wodowaniu, SpaceX przewidziało takie zakończenie.
Górny stopień Ship 41, po osiągnięciu orbity, rozpoczął rozmieszczanie 26 satelitów Starlink V3. Proces ten ma zająć około 30 minut, a następnie statek wykona sześć okrążeń Ziemi. Planowane jest również przeprowadzenie manewru deorbitacyjnego z użyciem silnika Raptor dostosowanego do warunków próżni.
Po około dziesięciu godzinach od startu, Starship ponownie wejdzie w atmosferę Ziemi, aby wodować na Oceanie Spokojnym, na zachód od Chile. Istotnym elementem misji jest sprawdzenie zmodyfikowanej osłony termicznej, w której zastosowano wzmocnienia mocowań płytek w najbardziej narażonych miejscach.
Ta misja dostarcza kluczowych danych umożliwiających rozwój Starshipa jako wielokrotnego systemu nośnego, co ma znaczenie nie tylko dla komercyjnych lotów, ale również dla przyszłych misji księżycowych programu Artemis oraz planowanych wypraw na Marsa. Jest to trzecia misja od wersji V3, wprowadzonej w maju 2026 roku, która wprowadza zmiany konstrukcyjne zwiększające osiągi i niezawodność.
Dodaj komentarz