Najnowsze badania próbek księżycowego regolitu przywiezione przez sondę Chang’e-6 dostarczają nowych informacji na temat wpływu ziemskiej magnetosfery na wiatr słoneczny oddziałujący z Księżycem. Chińska sonda, która wylądowała na biegunie południowym naszego satelity, pozwoliła naukowcom z Chińskiej Akademii Nauk dokładnie przeanalizować izotopowy skład gazów szlachetnych, takich jak hel, neon, argon, krypton i ksenon.
Regolit księżycowy, będący swoistym archiwum substancji lotnych, przechowuje w sobie ślady oddziaływań wiatru słonecznego. Sonda Chang’e-6, przynosząc próbki z nieznanej dotąd niewidocznej strony Księżyca, umożliwiła badaczom zbadanie wpływu różnicy w prędkościach cząstek wiatru słonecznego.
Analiza wykazała, że izotopowy skład neonu jest zgodny z przewidywaniami dla terenów narażonych na intensywny wpływ słonecznego wiatru. Wyniki dotyczące kryptonu i ksenonu wskazują na głębsze wnikanie cząstek w regolit po stronie Księżyca niewidocznej z Ziemi, co wiązane jest z wpływem ziemskiego pola magnetycznego.
Podczas orbitowania wokół Ziemi Księżyc przechodzi przez płaszcz magnetosferyczny, co powoduje, że prędkość cząstek wiatru słonecznego maleje z typowych 400 km/s do około 200 km/s. Taki zwolniony wiatr oddziałuje głównie na stronę Księżyca widoczną z naszej planety, przenikając do płytszych warstw regolitu. Natomiast szybsze cząstki, uderzające w odległą stronę Księżyca, penetrują głębiej.
Około 25% oddziaływania wiatru słonecznego na miejscu lądowania misji Chang’e-5 pochodziło z tego wolniejszego wiatru, co jest potwierdzeniem wpływu ziemskiej magnetosfery na dynamikę cząstek wiatru słonecznego na powierzchni Księżyca. Odkrycie to jest pierwszym bezpośrednim dowodem na to zjawisko.
Dodatkowo, analiza gazów szlachetnych może pomóc w rekonstrukcji historii oddziaływań ziemskiej magnetosfery z Księżycem, co stanowi kolejny krok w badaniach nad wpływami planetarnymi na naturalnych satelitów.
Dodaj komentarz