Program SAN, mający na celu wzmocnienie polskiej obrony przeciwdronowej, wywołuje liczne kontrowersje związane z wyborem norweskich wież MCT-30 produkcji Kongsberg Defence & Aerospace. Choć wieże te mają kluczowe znaczenie, ich wybór spotkał się z krytyką za marginalizowanie krajowego przemysłu zbrojeniowego. Decyzja ta blokuje masową produkcję zaawansowanych rozwiązań, takich jak polskie drony-interceptory.
Podczas Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego (MSPO) uwagę zwrócono na norweską wieżę, która swoją konstrukcją i kształtem odbiegała od bardziej zaawansowanych technologicznie polskich rozwiązań. Eksperci wskazują, że projekt jest niedopracowany i może nieść ze sobą dodatkowe problemy operacyjne oraz utrudnienia w walce z dronami.
Pomimo że SAN wykorzystuje również technologie krajowe, takie jak radary firmy APS czy samobieżne armaty przeciwlotnicze SA-35, to zakup norweskich wież od początku budził wątpliwości. Polska posiada bowiem lepsze lokalne opcje, np. wieżę ZSSW-30, która mogłaby lepiej spełnić potrzeby programu antydronowego.
Podjęcie decyzji o zakupie MCT-30 to również kwestia ekonomiczna. Z przewidzianych 15 miliardów złotych na program SAN, aż 6 miliardów przeznaczono na te wieże. Pieniądze te mogły być zainwestowane w rozwój krajowych rozwiązań, co wzmocniłoby polski przemysł i zwiększyło możliwości produkcyjne. Wielkość i ciężar wież MCT-30 mogą również wpływać na mobilność całego systemu, co jest kluczowe w walce z dronami.
Dyskusja na temat wież Kongsberga podnosi pytania o możliwości i kierunek rozwoju polskiego wojska, w kontekście wykorzystania krajowych technologii i współpracy z zagranicznymi dostawcami. Istnieje potrzeba opracowania spójnej doktryny walki z bezzałogowymi obiektami latającymi oraz przemyślenia strategii inwestycyjnej, by w przyszłości unikać podobnych kontrowersyjnych sytuacji.
Dodaj komentarz