Prezydent Karol Nawrocki zdecydował o wysłaniu do Trybunału Konstytucyjnego ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków firm paliwowych. Decyzja ta wywołała kontrowersje, zwłaszcza w kontekście rosnących cen ropy na rynku światowym. Aktualna cena 100 dolarów za baryłkę oraz wysokie ceny na polskich stacjach paliw powodują obawy wśród kierowców, którzy zauważają cenę 8 zł za litr jako nową normę.
Rząd znalazł się pod presją, by reaktywować program CPN (Cena Paliwa Niżej), który wcześniej pomógł złagodzić skutki drastycznych podwyżek cen ropy naftowej w wyniku konfliktów na Bliskim Wschodzie. Wprowadzenie czasowych obniżek akcyzy i VAT przyczyniło się do stabilizacji sytuacji na rynku wówczas, gdy inflacja utrzymywała się na relatywnie niskim poziomie 1,8-2,7 proc.
Jednak koszt CPN, wynoszący okołu 4,7-4,8 mld zł, stanowi znaczące wyzwanie dla budżetu, szczególnie w kontekście deficytu przekraczającego 6 proc. PKB i długu publicznego naruszającego konstytucyjną granicę 60 proc. PKB. Dodatkowo, CPN nie był selektywny, wspierając wszystkie grupy konsumentów, a nie tylko te, które najbardziej potrzebują wsparcia. Obniżka akcyzy miała ograniczony wpływ na ceny netto paliwa dla przedsiębiorców, a program nie motywował kierowców do oszczędzania.
Naciski na wprowadzenie ponownej wersji CPN rosną, jednak rząd pozostaje sceptyczny, zważywszy na trudności z zamknięciem budżetu. W takim kontekście decyzja prezydenta Nawrockiego o zablokowaniu podatku od gigantycznych zysków koncernów paliwowych ułatwiła rządowi argumentację, że nie ma dostępnych środków na reaktywację CPN. Tym samym, kiedy opozycja krytykuje rząd za rosnące ceny paliw, ten może wskazać na Pałac Prezydencki.
Podatek od nadzwyczajnych zysków firm paliwowych miał przynieść około 4 mld zł, które mogłyby pomóc w finansowaniu działań mających na celu łagodzenie skutków rosnących cen paliw dla konsumentów. Decyzja prezydenta stworzyła więc istotny punkt zapalny w politycznej debacie na temat gospodarki i polityki fiskalnej.
Dodaj komentarz