Najnowsze badania zespołu naukowców pod kierownictwem profesora Billa Chaplina z Uniwersytetu Birmingham rzucają nowe światło na aktywność Słońca. Mimo że obecny, 25. cykl słoneczny miał być łagodny, Słońce zaskakuje naukowców intensywnością swoich „dźwięków”. Dzięki technice heliosejsmologii, badającej fale dźwiękowe we wnętrzu gwiazdy, odkryto, że Słońce emituje tony równie silne jak podczas intensywnych cykli z lat 80. i 90. XX wieku.
Przez dekady liczba plam słonecznych była podstawowym wskaźnikiem aktywności naszej gwiazdy. Ciemne obszary na powierzchni Słońca wskazywały na zwiększoną aktywność magnetyczną. W obecnym cyklu liczba plam jest jednak niższa niż w przeszłości, sugerując spokojniejsze Słońce. Mimo to, obserwacje za pomocą teleskopów BiSON wykazały dużą aktywność dźwiękową.
Profesor Sarbani Basu z Uniwersytetu Yale zauważa, że Słońce zmienia sposób, w jaki „magazynuje” energię magnetyczną. Aktywność koncentruje się w warstwie tuż pod powierzchnią, co jest nowym zjawiskiem w jego historii. Zdaniem naukowców, zmiany te mogą wskazywać na nowe trendy w zachowaniu Słońca.
Takie odkrycia nie pozostają bez znaczenia. Aktywność słoneczna, w tym burze geomagnetyczne, może wpływać na naszą cywilizację – od zakłóceń satelitarnych po awarie sieci energetycznych. Jeśli nasze dotychczasowe metody prognozowania oparte na liczbie plam stają się niewystarczające, może to sugerować, że jesteśmy mniej przygotowani na nieoczekiwane wybuchy aktywności.
Dzięki niemal 40-letnim obserwacjom BiSON, naukowcy mogą teraz śledzić, jak aktywność zmienia się w czasie. Profesor Chaplin podkreśla, że tego rodzaju odkrycia nie byłyby możliwe bez długoterminowych danych. To nowy trend w badaniach nad Słońcem, który może wymagać zaktualizowania naszych metod monitorowania i prognozowania.
Odkrycie zespołu profesora Chaplina otwiera nowe perspektywy w naszej wiedzy o Słońcu. Pokazuje, że mimo niskiej liczby plam, Słońce jest znacznie bardziej aktywne, niż sugerują to powierzchniowe obserwacje.
Dodaj komentarz